Studio projektowe tworzy samoformujące się struktury, drukując 3D na tkaninach

Studio projektowe tworzy samoformujące się struktury, drukując 3D na tkaninach

Studio projektowe Nervous System, wykorzystało ostatnio technologię druku 3D do zbadania możliwości tworzenia samoformujących się struktur, poprzez drukowanie na rozciągniętej tkaninie. Podstawową ideą projektu było sprawienie, by kawałki tkanin formowały się w określone kształty 3D, drukując na nich różne wzory plastiku, podczas ich rozciągania.

Ten nadrukowany plastik hamuje kurczenie się powierzchni, prowadząc rozciągniętą tkaninę, aby uzyskać pożądany kształt po jej zwolnieniu. Nervous System działa na styku nauki, sztuki i technologii, odkąd został założony w 2007 roku przez absolwentów MIT – Jessicę Rosenkrantz i Jessego Louisa-Rosenberga. Studio tworzy unikalne i niedrogie produkty za pomocą nowatorskiego procesu, który wykorzystuje komputerową symulację zjawisk naturalnych do generowania projektów, a następnie cyfrowe techniki wytwarzania, takie jak drukowanie 3D, aby je zrealizować.

Zobacz także: Drukowanie 3D elektroniki bezpośrednio na ludzkiej skórze, staje się faktem [VIDEO]

zaprojektujemy szkolenie z druku 3d dla twojej firmy

Ten eksperyment z tkaninami drukowanymi 3D, rozpoczął się od wydrukowania wzoru o grubości 0,3 milimetra na wierzchu bardzo elastycznego materiału, który rozciągnięto. Po zwolnieniu rozciągliwej tkaniny, wszelkie obszary pokryte materiałem drukowanym 3D, nie będą mogły się skurczyć, ale wszystkie pozostałe obszary tkaniny zostaną ze sobą połączone. Fakt, że niektóre obszary są w stanie skurczyć się bardziej niż inne, powoduje, że tkanina zakrzywia się w trzech wymiarach, aby znaleźć najbardziej stabilny kształt. Transformacja jest wynikiem elastyczności tkaniny kolidującej ze sztywnością tworzywa sztucznego, dopóki siły przeciwne nie osiągną równowagi.

Zobacz także: Biolodzy drukują robo ropuchy 3D, by lepiej zrozumieć rytuały godowe tych prawdziwych

Zespół wykorzystał specjalny algorytm, który przyjmuje cyfrowy model 3D i spłaszcza go na dwa wymiary. Odbywa się to poprzez zmniejszanie niektórych obszarów i rozszerzanie innych, skutecznie rozprężając i rozwijając model 3D. Zarówno wersje 3D, jak i 2D kształtu zostały następnie umieszczone w programie openFrameworks, który został wykorzystany do obliczenia wielkości skurczu, występującego w każdej części modelu.

Projekt firmy w zasadzie cofnął się od tego spłaszczonego kształtu 2D, odwracając skurcz w każdym obszarze, aby znaleźć kształt, który trzeba wydrukować, aby osiągnąć pożądaną, ostateczną transformację z powrotem do oryginalnego modelu 3D. Program openFrameworks tworzy niejednorodny układ sześciokątny, który może skutecznie renderować ten kształt.

Autor: Milena Piskorz

Źródło: 3ders.org

 



Nowymi technologiami interesuje się od kilku lat. W Rabbit Form zajmuje się m.in. działaniami z obszaru PR. Prywatnie jest także entuzjastką muzyki, kultury włoskiej, sztuki kulinarnej, jazdy na nartach i snowboardzie.