Kinematic Dress – koronkowa robota 3D

Kinematic Dress – koronkowa robota 3D

Zaprojektowana przez duet Michael Schmidt – Francis Bitonti suknia 3D, w której wystąpiła Dita von Teese, zapierała dech w piersiach. Podobnie zresztą jak drukowana kolekcja powstała w głowie młodej, duńskiej projektantki Iris van Herpen. Niezależnie jednak od tego, jak spektakularne okazały się te kreacje, trudno było sobie wyobrazić kogokolwiek, kto byłby w stanie nosić je na co dzień (lub nawet od święta) bez grymasu na twarzy, bez złorzeczenia, że pije, że uwiera i że już nigdy. Problem dyskomfortu trójwymiarowej odzieży wydaje się jednak rozwiązany.

Przełom nastąpił już ponad rok temu, kiedy to pracownia Nervous System ogłosiła opracowanie nowej metody projektowania, zwanej Kinematics. Odtąd suknia z drukarki miała nie być już ani odzieniem pokutnym, ani też produktem, który z godnością potrafiłaby prezentować tylko i wyłącznie fashion victim, czyli nasza, polska ofiara mody.

To, co powstało w Nervous System odebrało podobno głos nawet starym wyjadaczom z Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Dlaczego? Ponieważ ich oczom ukazała się – ni mniej, ni więcej – sukienka przyszłości. Kreacja, złożona z 2,279 pojedynczych, trójkątnych ogniw połączonych ze sobą za pomocą 3,316 „zawiasów”, nie miała już nic wspólnego ze zbroją, którą zaprezentowała Dita von Teese. Każdy z tworzących ją elementów był wprawdzie sztywny, ale w połączeniu zachowywały one się niczym tkanina, idealnie opinając i poruszając się w rytm ciała modelki. Efekt WOW najwidoczniej został osiągnięty, bo Kinematics Dress dołączyła do stałej ekspozycji nowojorskiego muzeum. Kinematic Dress w ruchu Jak powstała dynamiczna struktura kreacji?

Pierwszym krokiem był skan ciała modelki. Następnie powstał projekt, uwzględniający m.in. kształt kreacji oraz rozmiar poszczególnych ogniw, które docelowo stworzyły wzór na „materiale”. Cyfrowa obróbka projektu przewidywała również ułożenie sukienki względem ciała w taki sposób, w jaki zrobiłby to klasyczny materiał tekstylny. A potem nastąpił etap, który zaskoczył mnie najbardziej. Kompresja.

Kinematics Dress została bowiem wydrukowana w jednej części (sic!), pomimo że jej oryginalny rozmiar był zbyt duży dla ówczesnych (obecnych zresztą też) możliwości drukarki 3D. Jak to możliwe? Dzięki narzędziu Kinematics Fold, które najprościej rzecz ujmując „poskładało” projekt, zmniejszając go aż o 85 %.

Etapy powstania Kinematic Dress

Samo wydrukowanie sukienki pochłonęło około 3000 dolarów. Jej produkcja na większą skalę nie została jeszcze uruchomiona. Przed Nervous System ciągle wiele wyzwań związanych z dopracowaniem Kinematic Dress. Obecnie trwają  m.in. prace nad zmniejszeniem jej wagi (obecna przekracza nieco 2 kg). Ci jednak, którzy już teraz chcieliby zaprojektować swoją przyszłą sukienkę, mogą to zrobić przy użyciu dostępnej na stronie Nervous System aplikacji Kinematics Cloth.Kinematic Dress

Napisz do nas, a na organizowanych przez nas szkoleniach i warsztatach dowiesz się wszystkiego o druku 3D.

Autor: Aleksandra Skimina




3 thoughts on “Kinematic Dress – koronkowa robota 3D

Komentowanie jest wyłączone.